دلتنگ توام و این دیگر شعر نیست !!

1 1 و این 1 شعر 1 !!

تمام روزها و شب هایمان

پرشده از جنگهای تن به تن

جنگ انگار تن رنجور مارا نشانه گرفته

در صف اول جنگ ایستاده ایم

و بهانه ای که ما را آواره کند

درپس این جنگها تنها کودکیمان مانده

با چشمهایی همچون پیاله خون

از گریه های ممتد شب...

زخمیم از هزار جنگ نرفته سرم تیر میکشد

از تمام گلوله هایی که نخورده ام!!_

دلم هزار پاره است

از آواره گی که نکشیده ام!!