در گرداگرد وقت و بی وقتی ها
کنار واژه ها می ایستم
و با وسواسی مردانه انتخابشان میکنم
همیشه که در قرارهایم نباید دنبال شعر باشم
دنبال قفل ٫بندی٫قسمتی ٫آیه ای میگردم
که تورا به من نزدیک تر کند

شعرهایم....
همچون پیراهن سفید و گلداریست که برای روزهای بی منش دوخته ام
برای روزهایی که شاید
فقط شاید !!!
دلش هوایم را کند ...
برچسب:
نویسنده: محمد محمدی