تابستان هم آمد فصل بی رمق...

در جوار نیلی خزر
در پناه جنگل انبوه
در حصاری از کوه
با درختانی پر از شکوفه های
بهار نارنج
ایستاده سبز سبز
زیر چترآبی آسمان
لنگرود
در مزارع شالی
****
من یک شاعر معمولیم
در شمال به دنیا آمدم
درجنوب با او حرف میزنم
در شرق با خودم راه میروم
و در غرب به خوابش میروم
چقدر دور از همیم
چقدر دور از هم ...
بخاطر همین است
که حرف خاصی
در نوشته هایم نیست

****
به عکس تو
که خیره میشوم
از گونه ای مردی
صدای گریه
می آید...

اینجا
هوای عشق تو
همیشه بارانیست

******
امشب را ...
به شبهای بارانیم
بیا
تا استخاره کنی
زود ،دیر میشود !!!
####
پیراهن اندوه
است باران
می پوشم تا
پیدا نباشد
گریسته ام ...
///
باران که می بارد
تو زلال میشوی
مثل آینه های احساسم
باران که می بارد
_من_ باکوله بار واژه
به دوش در کوچه ها
دادمیزنم...
آهای شعری ناب
آورده ام
غزل و دوبیتی
برای رباب آورده ام
دخترک دوان دوان
از من غزلی عاشقانه
می خواهد
پیرمردی رباعی عارفانه
می خواهد
پسرک دوبیتی
از این زمانه می خواهد

///
دیگر باد...
به چاه کار آید
وقتی تموم کوچه های
شهر
بوی تورا آبستن است ؟!

حرفهایم مثل هذیانهای
توی خواب می ماند...
اول دیگران و بعد
خودم را بیدار میکند.
####
پای حرفهایم
امضای کسی ست
که حتی
نامش را هم
نمی دانم !!***

حرفهایمهمین است
که می بینید
من شعری
غزلی
دوبیتی
وحرفی از شیرین
شکرهای آمیخته
به زهر عاشقی
ندارم!!!

///
کسی اینجاست
که هنوز
امید واهی
به فرداهای بهتری
دارد...
می نویسد تا یادش
نرود که با امید
می توان زندگی کرد

**
این روزها من مانده ام
وبغضی آبستن
پا به ماه گریه
که هی
لگد لگد میزند
بر گلوی درد کشیده ام...

***

نشر تمامی مطالب
این وبلاگ حتی بدون
ذکر منبع هم مجاز
می باشد.
- نشر زیبایی- منبع
نمی خواهد
مهم نوازش چشمهائیست
که زیبایی را دوست دارند

واینکه این وبلاگ
مخاطب خاصی ندارد.